Voordat de eerste spade de grond in ging, werd er lang nagedacht over de plaast waar en de manier waarop de dam zou moeten worden gemaakt. De Brouwersdam moest in ieder geval de eilanden Goeree en Schouwen beschermen. Daartoe moest de dam zo westelijk mogelijk komen te liggen. Nadat de voor- en nadelen van vier trajecten tegen elkaar afgewogen waren, werd voor het traject gekozen waarbij de dam via Schouwen naar de zandplaat Middelplaat loopt en vanaf daar via de volgende zandbank, de Kabbelaarsplaat, naar Goeree. Het eerste voordeel was dat de afstand tussen de Oosterscheldekering en de Brouwersdam bij dit traject het kleinst was. Dat was voordelig voor het verkeer. Het tweede voordeel was financieel van aard. Het gekozen traject was tussen de twintig en dertig procent goekoper dan de overige alternatieven. Op 25 september 1962 werd dit traject door de overheid goedgekeurd.

Veiligheid staat in de gemeente Goedereede hoog in het vaandel. Met de volgende informatie proberen wij samen met u de veiligheid tijdens uw verblijf op de Kop van Goeree vergroten. Hier vindt u informatie over de veiligheid op het strand en de regels die er gelden, over de Ouddorpse Reddingsbrigade, de Parking Watchers en andere veiligheidsaspecten. Meer info»

Aan de hand van twee voorbeelden kan duidelijk gemaakt worden dat de toekomst voor de flora en fauna er net na de sluiting vaak niet rooskleurig uitzag. Na verloop van tijd is het met veel soorten goedgekomen. Sommige soorten zijn verdwenen en weer anderen zijn erbij gekomen. Het eerste voorbeeld vormen de jonge schollen die voor de sluiting van de dam in de Grevelingen zwommen. Na verloop van tijd stuitten ze bij hun tocht naar zee op de dam. Gedesoriënteerd bleven ze in de buurt van de dam zwemmen. Toen dit bekend werd, trokken hordes sportvissers naar de dam om de schol te vangen. Deze zou bijna uitgestorven zijn als er niet voortijdig maatregelingen waren genomen. Zo werden er nieuwe schollen uitgezet. Sinds de voltooiing van de doorlaatsluizen in de Brouwersdam kunnen de schollen weer ongehinderd naar de Noordzee zwemmen. Een tweede voorbeeld zijn de oesters. Iedereen was bang dat door de afsluiting van de zeearmen de kenmerkende oesters uit Zeeland zouden verdwijnen. Tijdens de strenge winter van 1962-1963 waren al bijna alle oesters uitgestorven. Des te groter was de vreugde toen er toch weer oesters ontdekt werden. Ook na de sluiting van het Brouwershavense Gat bleken de oesters niet van wijken te weten. De oesters hadden het er zo naar hun zin dat ze elk jaar voor miljoenen jonge oestertjes zorgden.